ابن السبیل...

با همون تسبیح سبز رنگی که بش داده بودم ،تو اتوبوس واسه

بروبچ استخاره میگرفت:شهادت.مفقودالاثر.اسارت.جانبازی....

حالا برام اصلا عجیب نیست که وقتی هربار برا من استخاره اش رو میگرف،"اسیری" میومد...

تا چند وقت پیش فکر میکردم اساسا تعلق خاصی دیگه برام نمونده!

اما...

آه...

میگفت خدا تو امتحانایی که از آدم میگیره،رد شدنی نداره!

ینی اون قدی تو یه امتحان نگهت میداره تا بالاخره یه بار قبول بشی!

یه بار قبول شو!

آی خدایی که به هرچه دل بستم دلم رو شکستی و قص علی هذا!

بیا و این ضربه آخرت رو بزن به این دل اسیر...

دیگه خسته شدم.

دیگه بسه اسیری...

دیگه بسه.

قبولی سخته!خیلی سخت...

اما سخت تر "اسیری" ....

میدونی خدا...

حسین (علیه السلام) آرام جانم...