به نام آب،به نام فرات نام شما...

یا قمر العشیره...

یا حضرت سقا...

یا علمدار کربلا...

در رثای شما همین قدر بس

که گفت مولای غریبان عالم حضرت صاحب الامر اباصالح المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

هر کجا که علم روضه ی عمویم عباس برپاشود،من همان جاهستم....

ای اهل حرم

میر و علمدار نیامد...

علمدار نیامد...

سقای حسین،سید و سالار نیامد...

علمدار نیامد...

علمدار نیامد.....

علمدار نیامد........

---

به نام آب، به نام فرات نام شما

من آفریده شدم كه كنم سلام شما

نوشتهاند به روی جبین ما دو نفر

شما غلام حسین و منم غلام شما

خوشا به حال پر و بال این كبوترها

گهی به بام حسین و گهی به بام شما

تو آن همیشه امامی و ما همان مأموم

به قامتی كه گرفتیم با قیام شما

تو ماه بودی و نزدیك آب ها كه شدی

تمام علقمه پا شد به احترام شما

هزار باده، هزاران پیاله می روئید

همین كه تیر رسید و شكست جام شما

همین كه نالهی ادرك اخایتان پیچید

شكست قامت طوبائی امام شما

مسیر علقمه را بوی انكسار گرفت

چه حس بی رمقی بود در كلام شما

به حال و روز بلندای تو چه آوردند

تمام علقمه پر گشته از تمامِ شما

علی اکبر لطیفیان

حسین (علیه السلام) آرام جانم...