آینه...

از صب که بیدار شده بود کلی بدو بدو کرده بود و آتیش سوزونده بود.

تا بعداز ظهری که روی شن های کف حیاط با دمپایی اش مثل جت میپرید اینور اونور.

وقتی دیدم نمیشه جلودارش بود و تا خودشو نندازه تو باغچه و کار دستمون نده ول کن نیس،دمپایی هاشو درآوردم.

بعد کلی گریه،بازم شروع کرد روی شن ها بدون دمپایی راه رفتن.

نزدیک اذان بود که بلندش کردم آوردمش تو اتاق. لباسشو عوض کردم و دست پاهاشو شستم!

جیغ و گریه و غرغر که بریم در لاله عباسی ببینیم.

بردمش لب پنجره !دستای منو کنار میزنه و از میله های پنجره میره بالا!

بعد از گذشتن چن دقیقه ،درحالیکه پدر منو درآورده!!

:باباجون رفته نماز!

آره خاله باباجون رفته نماز!بریم اتاق بیسکوییت بدم؟

بعد کلی استدعا قبول میکند،توی گهواره ی در حال حرکت مینشیند به بیسکوویت خوردن...

چشم هایش سنگین میشود و با اذان خوابش میبرد. و من بدو بدو میروم برایش غذا بپزم.

آنقدرررررر خسته شده بود از بدو بدو کردن در حیاط و شن بازی که خوابش اینقدررررررر طولانی میشود ...

مامان نشسته جلوی گهواره تا بیدارش کند شامش بدهد.

میگویم بیدارش نکنید بذارین بخوابه بعدا غذاشو میخوره.

ابجی و مامان و بابا میگن نه ...

میگم من که دارم میرم خودتون و نرگس سادات...

صدایش را میشنوم ...

لحظات اولیه ی بیدار شدنش.

صدا میکند : خاله...

.دیروز که یه خرده ناخوش احوال بودم،صدای آخ و ناله ام را شنیده آمده سر گذاشته روی بالشم،

دستهامو میبوسه و میگه بوس.بوس ...خاله اوفی شده...

و این چنین است که "خاله" برای من شده است نسبتی شیرین تر از قطاب و باقلواهای شهرم...

---

(نرگس سادات یکسال و نه ماهه شده درحالیکه سوره های کوچک قرآن مثل حمد و توحید و کوثر و فلق و ناس،اذان و حرکات نماز رو حفظه . و نیز دعای سلامتی امام زمان و صلوات و اسامی چهارده معصوم و شهدا با تصاویر:) و نیز شعرها و لالایی هایی که برایش میخواندیم.

همین چن روزه هم بهش صلوات خاصه حضرت زهرا رو یاد دادیم. با این وجود فکر میکنم در حق اش خیلی کوتاهی کردیم و با این ذوق و هوشی که در یادگیری دارد باید بیش از این ها بها میدادیم...)

القصه:

.بچه ها به معنای حقیقی کلمه آینه اند...

آینه ای از رفتار و گفتار اطرافیان...

.لوح وجود بچه ها که شفاف ترین لوح است رو کدر نکنیم!

با حرف ها،رفتار ها و حرکاتمون...

شخصیت حقیقی آنها،همین تصاویری است که از ما در آنها نقش میبندد...

حسین (علیه السلام) آرام جانم...